Ruimte om te falen...

Dat we van onze fouten kunnen leren, weten we. En ook dat het moed vraagt om fouten te durven maken. Waar we minder bij stil staan is dat er ruimte nodig is, ruimte om te falen...

Remko van der Drift beschrijft in zijn boek Fouten maken moet drie niveaus voor falen:

Laat de ander schitteren
Ruimte voor de ander: hij mag fouten maken.

En in plaats van maar
Ruimte voor de situatie: het mag misgaan.

Faalplezier
Ruimte voor jezelf: ik mag fouten maken.

Remko van der Drift: "De enige fout die je niet moet maken is fouten vermijden."

Wil jij ook ruimte creëren voor het maken van fouten?
Meer informatie op www.foutenmakenmoet.nl.

Durf te dromen...

Voor de uitwerking van een #IDD14-idee (waarover later meer) ben ik inspiratiebronnen aan het verzamelen. En met dit verzamelde 'droommateriaal' zat ik pardoes te dromen...

De laatste tijd heb ik diverse mooie dromen mogen horen tijdens de dialogen die ik begeleidde. In deze droom begon ik er spontaan enkele aaneen te weven (Ja, in een droom kan dat ;-)

Een van de #idd14-ideeën, de Culi-Bieb, is in voorbereiding in Goirle. Paul Cornelissen, die dit idee mee bedacht, is het concept aan het uitwerken met Marie-José Frederiks, regiomanager van bibliotheek Goirle (de samenwerking tussen het cultureel centrum en de bibliotheek reikt verder dan verruimde openingstijden). En het toeval wil dat tijdens een dialoog onze gastheer Paul en Nilay, werkzaam bij de Goirlese bibliotheek, elkaar 'vonden' in hun culinaire dromen. Met andere woorden: er ontstond een collectieve creativiteit die het idee van de Culi-Bieb nog beter maakt! We zullen het in september gaan meemaken...

In een andere dialoog had een van de deelnemers een droom over 'boeken voor Afrika' en manieren om geld te verzamelen om die boeken te transporteren. Een droom, die alle sympathie kreeg van de andere deelnemers. En dan stuit je op dit initiatief: Raise money for charity and enjoy a meal with friends, ofwel: Dinner 4 Good.

Hoe het in mijn droom verder gaat? Dat laat zich raden... denk ik toch.

Durf te luisteren, een reflectiemomentje...

Dit rapport 'Zorg investeert in social media, maar durf ontbreekt' deed mij denken aan de serie "durf te ..." die ik in 2010 schreef. Herkenbaar dus.

Durf te falen beschouwde ik als een essentiële voorwaarde om te durven delen, vragen, experimenteren, participeren:

Als we de moed niet hebben om fouten te maken (en van onze fouten te leren), dan blijven we de dingen doen zoals we gewend zijn om ze te doen, ook als de samenleving om iets anders vraagt.

In een reactie op die blogpost vroeg ik mij af of durf te luisteren niet ook in deze serie paste. Niet het 'informatiebemiddelend' luisteren, om te kunnen bemiddelen tussen klant en informatie zoals in de professionele informatiedienstverlening.

Nee, luisteren naar wat er in de weg staat om online te durven delen, vragen, experimenteren, participeren. We weten wat we moeten doen. We weten ook hoe. Maar... durven we te luisteren naar wat iemand weerhoudt om het daadwerkelijk te doen?

Luisteren is een vaardigheid waarin we minder goed getraind zijn. In The 7 habits of highly effective people schrijft Stephen Covey:

 "Communication is the most important skill in life. You spend years learning how to read and write, and years learning how to speak. But what about listening? What training have you had that enables you to listen so you really, deeply understand another human being? Probably none, right?"

"[...] You listen to yourself as you prepare in your mind what you are going to say, the questions you are going to ask, etc. You filter everything you hear through your life experiences, your frame of reference. You check what you hear against your autobiography and see how it measures up. And consequently, you decide prematurely what the other person means before he/she finishes communicating."

Covey noemt het ‘autobiografisch’ luisteren en hij onderscheidt vier reacties:

• evalueren: we spreken een waardeoordeel uit
• onderzoeken: we stellen vragen vanuit ons eigen referentiekader (en dus niet dat van de ander)
• adviseren: we vertellen de ander wat hij moet doen (op basis van onze eigen ervaring)
• interpreteren: we proberen iemands motieven en gedrag te begrijpen op basis van onze eigen motieven en gedrag

Dan wordt het best 'lastig' om te horen wat iemand weerhoudt om te delen, te vragen, experimenteren, participeren...

Onbevooroordeeld luisteren
Hoe zou het zijn wanneer we 'open' luisteren naar de belemmeringen die iemand ervaart? Wanneer we de moed hebben om te praten over de dingen die in de weg staan om te durven? Wanneer we elkaar aanmoedigen...

Durf jij te luisteren?

#iFail: als mislukken cool wordt...

De moed om te falen kwam in mijn serie "durf te..." al 'ns aan bod:

"Als we de moed niet hebben om fouten te maken (en van onze fouten te leren), dan blijven we de dingen doen zoals we gewend zijn om ze te doen, ook als de samenleving om iets anders vraagt."

Deze campagne van de Waarmakerij vind ik dan ook helemaal geweldig...

"Als mislukken cool wordt, dan gaat iedereen alles uitproberen, leren we een hoop en gaat de hele boel er op vooruit."

Dat zou toch fantastisch zijn! Wat is jouw mooiste mislukking?

durf te falen

Mijn serie "durf te ..." is niet compleet zonder de moed om te falen. Tijdens #ugul10 sprak Michael Stephens over "let the heart drive change".

The heart of innovation:

1. Remember that innovation requires no fixed rules or templates -- only guiding principles.
2. Wherever you can, whenever you can, always drive fear out of the workplace. Fear is "Public Enemy #1" of an innovative culture.
3. Have more fun. If you're not having fun (or at least enjoying the process) something is off.
4. Always question authority, especially the authority of your own longstanding beliefs.
5. Make new mistakes.
6. As far as the future is concerned, don't speculate on what might happen, but imagine what you can make happen.
7. ... t/m 50 Ways to Foster a Culture of Innovation.
   

Om te durven delen, vragen, experimenteren of participeren is durven falen volgens mij een essentiële voorwaarde. Als we de moed niet hebben om fouten te maken (en van onze fouten te leren), dan blijven we de dingen doen zoals we gewend zijn om ze te doen, ook als de samenleving om iets anders vraagt.

"Ever tried. Ever failed. No matter. Try again. Fail again. Fail better."
S. Beckett (1906 – 1989)

Leestip: De kunst van het falen

durf te participeren

Geïnspireerd door Ugame Ulearn: the User Experience (#ugul10) een nieuwe blogpost in de serie "durf te ..." (Dat dit een serie zou worden had ik bij het schrijven van m'n vorige drie blogposts overigens nog niet door.)

Er is al veel informatie gedeeld over Ugame Ulearn. Tijdens het symposium deed Jan Klerk live verslag over de sprekers: David Lee King, Michael Edson, Gary Vaynerchuck (= "Slijterijmeisje"-XL;-) en Michael Stephens.
Meer blogs, foto's, tweets en andere reacties over Ugame Ulearn vind je hier of hier. En 'the day after' is te bekijken op This Week in Libraries #4.

Wat ik er voor deze blogpost uitlicht, is "participation": we hebben de skills (wie heeft 23 dingen nog niet gedaan?), we weten waar de gebruikers zijn (toch?) maar... nemen we ook actief deel aan 'discussies' op het web? Wat is er voor nodig om real conversations aan te gaan? En wat weerhoudt ons?

(David Lee King, Designing The Digital Experience, slide 24.)

durf te experimenteren

Na durf te delen en durf te vragen is deze blogpost een volgende stap... Een idee is immers geen kant-en-klare oplossing, het is een beginpunt!

Uiteraard wil ik ook niet onvermeld laten dat mijn observatie als voorbeeld genoemd werd in de keynote van Hans van Driel tijdens de Aftrap Week van de Mediawijsheid afgelopen dinsdag in Beeld en Geluid. Da's toch 'n mooie opsteker.

View more presentations from hvdriel.

Waarom is het voor bibliotheken belangrijk om 'zichtbaar' aanwezig te zijn op het web?

Tijdens DB Update 2010 heeft Helene Blowers het in haar keynote over trends die invloed hebben op het informatiegedrag van de klanten van bibliotheken. Ze haalt ondermeer dit filmpje aan waaruit ik deze tekst 'knipte':

In the past you are what you owned
now you are what you share

Ik denk dat de reactie op mijn vorige blogpost in die context te plaatsen is:

Anoniem zei:
"Bibliotheken zijn te statisch; ze hebben alleen nut als nog-niet-digitaal archief en mogelijk als reeds-geanalogiseerd archief (omdat digitale opslag minder betrouwbaar is dan analoge, terwijl je digitaal makkelijker kan backuppen).
Met zeer acute situaties kunnen bibliotheken niets."

"Onbekend maakt onbemind"; iets wat onbekend (onzichtbaar) is, kan ook niet geapprecieerd worden. Toch hebben wij de informatieprofessionals in huis die de #durftevragen-voorbeelden in mijn vorige blogpost deskundig kunnen beantwoorden. En wat zou er kunnen gebeuren als we onze informatiedienstverlening 'zichtbaar' zouden maken? Zou onze kerntaak 'informeren' dan (weer) meer gewaardeerd worden?

Wat we nodig hebben om dat te kunnen realiseren? Ja, tijd ook, maar toch vooral het lef om te experimenteren oftewel... de Ed(win) Factor! Heb jij die?

durf te vragen

Wat zou de bibliotheek kunnen doen met de hashtag #durftevragen? Bijvoorbeeld met deze tweet: "Wie o wie, weet er een goede gedichtensite..." Of deze: "Heeft iemand informatie over het mediagebruik onder jongeren..." En wat te denken van deze: "Kan er iemand mij een subliem fantasy-boek aanraden?" Vragen die we in de bibliotheek zonder meer kunnen beantwoorden. Maar waarom eigenlijk niet ook op Twitter?

Mijn vorige blogpost Durf te delen ging over de presentatie van het Slijterijmeisje tijdens ons personeelscafé voor grenzeloze inspiratie. Haar succesverhaal riep bij veel aanwezigen de opmerking op dat wij hier ook 'iets' mee moeten.
En zouden wij er niet 'zoiets' mee kunnen als het Slijterijmeisje? Zij geeft op Twitter ook wijnadvies: "Zonder Twitter was ik wellicht failliet."


Het Slijterijmeisje schreef in haar column Transacties en Relaties (gepubliceerd gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad 1-2010):

Het mooie van deze crisis is dat we gedwongen worden om creatief na te denken over nieuwe wegen van ondernemen waarbij geld hopelijk weer een middel wordt in plaats van een doel. Een middel om te kunnen overleven, maar vooral ook om blij van te worden. Vanzelf gaat dat niet meer...

Ik denk dat hier kansen liggen voor bibliotheken. Wat denken jullie?

durf te delen

Tijdens het tweede personeelscafé voor grenzeloze inspiratie was het meisje van de slijterij onze gastspreker. Zij hield een voordracht over de kracht van sociale media.

View more presentations from Petra de Boevere.

Petra illustreerde haar enthousiaste betoog met mooie verhalen. Over de geschiedenis achter haar meisjesbus, over de meisjesdozen en uiteraard ook over het ontstaan van haar zeeuwierjenever.

Crowdsourcing en co-creatie zijn vertaald in Petra's woorden veel makkelijker te begrijpen: samen denken en samen doen. (In deze blogpost licht ze toe wat dit met de zeeuwierjenever te maken heeft.)
En haar marketing-p's voor social media zijn haar op het lijf geschreven: een gePassioneerde Persoonlijkheid die haar Producten op Profilerende wijze weet te Promoten.

Door het 'delen' van het hele proces, vooral via mijn blogs, kreeg de Zeeuwierjenever publiciteit zonder dat ik nog maar één persbericht verzond.

Uiteraard volgde na de lezing een proeverij van de heerlijk zilt ruikende zeeuwse zeewier jenever.

Dat we geïnspireerd zijn door Petra bleek bij de naborrel. Vooral de opmerking dat wij hier ook 'iets' mee moeten, werd vaak geuit.
Wordt vervolgd dus.