dinsdag 22 juli 2014

Durf te dromen...

Voor de uitwerking van ons #IDD14-idee (waarover een volgende keer meer) ben ik inspiratiebronnen aan het verzamelen. En met dit verzamelde 'droommateriaal' zat ik pardoes te dromen...

De laatste tijd heb ik diverse mooie dromen mogen horen tijdens de dialogen die ik begeleidde. In deze droom begon ik er spontaan enkele aaneen te weven (Ja, in een droom kan dat ;-)

Een van de #idd14-ideeën, de Culi-Bieb, is in voorbereiding in Goirle. Paul Cornelissen, die dit idee mee bedacht, is het concept aan het uitwerken met Marie-José Frederiks, regiomanager van bibliotheek Goirle (de samenwerking tussen het cultureel centrum en de bibliotheek reikt verder dan verruimde openingstijden). En het toeval wil dat tijdens een dialoog onze gastheer Paul en Nilay, werkzaam bij de Goirlese bibliotheek, elkaar 'vonden' in hun culinaire dromen. Met andere woorden: er ontstond een collectieve creativiteit die het idee van de Culi-Bieb nog beter maakt! We zullen het in september gaan meemaken...

In een andere dialoog had een van de deelnemers een droom over 'boeken voor Afrika' en manieren om geld te verzamelen om die boeken te transporteren. Een droom, die alle sympathie kreeg van de andere deelnemers. En dan stuit je op dit initiatief: Raise money for charity and enjoy a meal with friends, ofwel: Dinner 4 Good.

Hoe het in mijn droom verder gaat? Dat laat zich raden... denk ik toch.
 

vrijdag 14 februari 2014

Durf te luisteren, een reflectiemomentje...

Dit rapport 'Zorg investeert in social media, maar durf ontbreekt' deed mij denken aan de serie "durf te ..." die ik in 2010 schreef. Herkenbaar dus.

Durf te falen beschouwde ik als een essentiële voorwaarde om te durven delen, vragen, experimenteren, participeren:
Als we de moed niet hebben om fouten te maken (en van onze fouten te leren), dan blijven we de dingen doen zoals we gewend zijn om ze te doen, ook als de samenleving om iets anders vraagt.
In een reactie op die blogpost vroeg ik mij af of durf te luisteren niet ook in deze serie paste. Niet het 'informatiebemiddelend' luisteren, om te kunnen bemiddelen tussen klant en informatie zoals in de professionele informatiedienstverlening.
Nee, luisteren naar wat er in de weg staat om online te durven delen, vragen, experimenteren, participeren. We weten wat we moeten doen. We weten ook hoe. Maar... durven we te luisteren naar wat iemand weerhoudt om het daadwerkelijk te doen?

Luisteren is een vaardigheid waarin we minder goed getraind zijn. In The 7 habits of highly effective people schrijft Stephen Covey:
 "Communication is the most important skill in life. You spend years learning how to read and write, and years learning how to speak. But what about listening? What training have you had that enables you to listen so you really, deeply understand another human being? Probably none, right?"
"[...] You listen to yourself as you prepare in your mind what you are going to say, the questions you are going to ask, etc. You filter everything you hear through your life experiences, your frame of reference. You check what you hear against your autobiography and see how it measures up. And consequently, you decide prematurely what the other person means before he/she finishes communicating."
Covey noemt het ‘autobiografisch’ luisteren en hij onderscheidt vier reacties:
  • evalueren: we spreken een waardeoordeel uit
  • onderzoeken: we stellen vragen vanuit ons eigen referentiekader (en dus niet dat van de ander)
  • adviseren: we vertellen de ander wat hij moet doen (op basis van onze eigen ervaring)
  • interpreteren: we proberen iemands motieven en gedrag te begrijpen op basis van onze eigen motieven en gedrag
Dan wordt het best 'lastig' om te horen wat iemand weerhoudt om te delen, te vragen, experimenteren, participeren...

Onbevooroordeeld luisteren
Hoe zou het zijn wanneer we 'open' luisteren naar de belemmeringen die iemand ervaart? Wanneer we de moed hebben om te praten over de dingen die in de weg staan om te durven? Wanneer we elkaar aanmoedigen...

Durf jij te luisteren?