Als je dit schema ziet, lijkt het zo eenvoudig om je bezigheden in te delen aan de hand van de basiscriteria van timemanagement: urgentie en belangrijkheid.
Maar in de praktijk valt dat toch best wel tegen. En dat werd ook duidelijk toen Laurens Smit aan de aanwezigen vroeg waar bijvoorbeeld Twitter in te delen. In alle vier de kwadranten bleek uit de reacties.
Dat het niet om het middel (Twitter) gaat maar om het doel waarmee je een middel gebruikt, mag duidelijk zijn. Da's dan ook de boodschap die ik heb 'meegenomen': kies bewust!
“You don’t need more time, you just need to decide.”
- Seth Godin
Inmiddels is De Dag van de Weetjes een feit: 30 juni is uitgeroepen tot "een dag om je kennis, hoe triviaal ook, te delen met anderen":
Doe mee! Hoe? Door gebruik te maken van de hashtag #dagvandeweetjes of #dvdw in je tweet, foto, video, blogpost etc. Zo zullen we op 30 juni alles verzamelen en laten zien. En vieren wat er mogelijk is met social media en wat creativiteit.
Hartstikke leuk dat onze 23 dingen-deelnemers juist deze week bij ding 12 zijn, want... dat wordt zo een leerzame kennismaking met Twitter. Bedankt Petra!
Na durf te delen en durf te vragen is deze blogpost een volgende stap... Een idee is immers geen kant-en-klare oplossing, het is een beginpunt!
Uiteraard wil ik ook niet onvermeld laten dat mijn observatie als voorbeeld genoemd werd in de keynote van Hans van Driel tijdens de Aftrap Week van de Mediawijsheid afgelopen dinsdag in Beeld en Geluid. Da's toch 'n mooie opsteker.
Waarom is het voor bibliotheken belangrijk om 'zichtbaar' aanwezig te zijn op het web?
Tijdens DB Update 2010 heeft Helene Blowers het in haar keynote over trends die invloed hebben op het informatiegedrag van de klanten van bibliotheken. Ze haalt ondermeer dit filmpje aan waaruit ik deze tekst 'knipte':
In the past you are what you owned now you are what you share
Ik denk dat de reactie op mijn vorige blogpost in die context te plaatsen is:
zei: "Bibliotheken zijn te statisch; ze hebben alleen nut als nog-niet-digitaal archief en mogelijk als reeds-geanalogiseerd archief (omdat digitale opslag minder betrouwbaar is dan analoge, terwijl je digitaal makkelijker kan backuppen). Met zeer acute situaties kunnen bibliotheken niets." "Onbekend maakt onbemind"; iets wat onbekend (onzichtbaar) is, kan ook niet geapprecieerd worden. Toch hebben wij de informatieprofessionals in huis die de #durftevragen-voorbeelden in mijn vorige blogpost deskundig kunnen beantwoorden. En wat zou er kunnen gebeuren als we onze informatiedienstverlening 'zichtbaar' zouden maken? Zou onze kerntaak 'informeren' dan (weer) meer gewaardeerd worden?
Wat we nodig hebben om dat te kunnen realiseren? Ja, tijd ook, maar toch vooral het lef om te experimenteren oftewel... de Ed(win) Factor! Heb jij die?
Mijn vorige blogpost Durf te delen ging over de presentatie van het Slijterijmeisje tijdens ons personeelscafé voor grenzeloze inspiratie. Haar succesverhaal riep bij veel aanwezigen de opmerking op dat wij hier ook 'iets' mee moeten.
En zouden wij er niet 'zoiets' mee kunnen als het Slijterijmeisje? Zij geeft op Twitter ook wijnadvies: "Zonder Twitter was ik wellicht failliet."
Het Slijterijmeisje schreef in haar column Transacties en Relaties (gepubliceerd gepubliceerd in Drinks Slijtersvakblad 1-2010):
Het mooie van deze crisis is dat we gedwongen worden om creatief na te denken over nieuwe wegen van ondernemen waarbij geld hopelijk weer een middel wordt in plaats van een doel. Een middel om te kunnen overleven, maar vooral ook om blij van te worden. Vanzelf gaat dat niet meer...
Ik denk dat hier kansen liggen voor bibliotheken. Wat denken jullie?
Wat ik dan weer interessant vind: hoe zit het eigenlijk met het mediawijze gebruik van Twitter?
"Mediawijsheid duidt op het geheel van kennis, vaardigheden en mentaliteit waarmee burgers zich bewust, kritisch en actief kunnen bewegen in een complexe, veranderlijke en fundamenteel gemedialiseerde wereld." (Raad voor Cultuur, juli 2005).
Loesje denkt eerst na. Maar niet iedereen is zo mediawijs, tenminste... afgaande op de impulsieve, negatieve, en soms beledigende of zelfs agressieve tweets, waarmee personen in tv-programma's worden becommentarieerd. (Probeer bijvoorbeeld #dwdd of #bzv maar 'ns.) Behalve dat 'afzeiken' vooral oninteressant is, lijkt het ook alsof deze tweeps zich niet bewust zijn van de manier waarop zij zich presenteren op het web. 'Wat je zegt, ben je...'
"Het enige wat ik met dit boek doe is de bal terugkaatsen. Ik stel hun de retorische vraag: ‘Oh, jij wilt mij dood hebben? Maar wie ben jij dan eigenlijk?’ En dan blijkt dat op internet die mensen zelf het antwoord geven." (Ontmaskering van haatmailers, mei 2009.)
Internet heeft een geheugen als een olifant...
dus... Bedenk goed wat je met je laatste Roloonline-reputatie doet!
Thing 34: Using the Web for Better Health, nifty online tools to help you losing weight. Never easy for some of us... Not really an issue for me. Maar Better Health is natuurlijk meer dan overgewicht. Er zijn dan ook andere dingen op het web te vinden die wellicht een bijdrage kunnen leveren aan een Better Health, bijvoorbeeld Yawnlog: Are you getting enough sleep? Are you sleeping well? Did you dream? Do you want to share? Yawnlog is about you and your naptime!
En als je mentaal fit wilt blijven, ga dan 'ns naar de Neurocampus, een online campus vol hersenoefeningen.
Deze inhaalslag was a piece of cake, maar niet echt inspirerend.
Dan toch liever thing 35: Twitter waaraan nog zoveel meer valt te ontdekken. Het is amazing hoeveel Twitter-gerelateerde services er zijn. Zie bijvoorbeeld Mashable, Twitdom of Twitter 100.
Maar alle (media-)aandacht die het fenomeen zelf krijgt is eveneens verbazingwekkend. The question: To Twitter or not to Twitter? Twouble in Twitter pawadise, een blogpost van Dutch Cowboys, illustreert dat met een leuk filmpje.
Ook (wetensw-)aardig: The 14 Types of Twitter Personalities.
Dat de informatieverspreiding verandert dankzij het ‘Real-Time Web’ dat is inderdaad waar het om gaat. Het (nu door mij voor de derde keer aangehaalde) voorbeeld van de tweet over vliegtuignoodlanding illustreerde dat. Maar ook dit initiatief van twee studenten journalistiek is een mooi staaltje van nieuwsgaring nieuwe stijl. En zo zijn er natuurlijk nog veel meer...
To share or not to share?
Hoe interessant kan het zijn om anderen op de hoogte te houden van what you are you doing? Ja, wereldnieuws dus, als je ooggetuige bent van een vliegtuignoodlanding.
Maar wat als je iets bestelt en dat terugleest in een tweet? Of als je een etalageconcept amper nog in een rapportage hebt vastgelegd en je al diverse tweets leest over een van de vervolgopdrachten?
Dan doet twitteren toch vooral denken aan de aloude tamtam! Echter, de traditionele tamtam heeft een minder groot bereik dan deze digitale variant. Bovendien zijn die tamtam-berichten niet digitaal beschikbaar. Anders gezegd: tweeten heeft alles te maken met de spelregels van delen 2.0!
See what's happening
Wil je weten what's happening on Twitter? Probeer dan Twitter Search 'ns. Advanced Search biedt je uitgebreide mogelijkheden om te zoeken op woorden, personen, plaatsen, data...
En wil je de tweets over bijvoorbeeld Gaza visueel gepresenteerd hebben? Get a Twitterfountain!
Kortom: Twitter is veel meer dan "What are you doing?" Dus... weet wat je twittert!
Reden genoeg om dit ding even met voorrang te bekijken.
Hoe interessant kan het zijn om anderen op de hoogte te houden van je bezigheden? Maar als je dan dit leest...
One of the most instantly iconic photographs of Thursday's miracle on the Hudson was first seen by tens of thousands on the micro-blogging site Twitter, taken via iPhone by Janis Krums. It's an incredible photo, the first close-up image of the US Airways plane that plunged into the Hudson River, posted on what is truly a breakthrough means of distribution.Bron: NY Daily News
Een tweet met wereldnieuws dus!
Passief ben ik Twitter al een poosje aan het verkennen. Of ik ook actief zal gaan twitteren (dwz in max. 140 characters laten weten waar ik mee bezig ben), daar ben ik nog niet uit.
