Het recente NMV-onderzoek Kinderen en Museumbezoek toont aan dat niet de prijs of het vervoer een doorslaggevende rol speelt, maar dat de inhoud de keuze bepaalt.
Ook in het onderzoek Altijd prijs. Werpen tarieven toegangsdrempels op? (2009) zien de onderzoekers dat "niet het heffen van contributie, of de hoogte daarvan, alléén bepalend lijkt te zijn voor jongeren. Het lijkt veeleer de kosten-batenafweging te zijn."
Je zou kunnen stellen dat 'het aanbod' (de inhoud, de baten) gezien kan worden als parallel tussen de bevindingen van beide onderzoeken.
Of er sprake is van het omver kegelen van een heilig huisje weet ik niet. Ik zie het eerder als een voorbeeld van vastdenken. Ter illustratie: de gemaakte vergelijking tussen een abonnement voor een mobieltje en een bescheiden bibliotheekcontributie. M.i. zegt het feit dat zoveel kinderen een mobieltje hebben vooral iets over de populariteit ervan, het gemak van het-altijd-bereikbaar-zijn (óók voor ouders!) en - niet onbelangrijk - het gedifferentieerde aanbod dat het mogelijk maakt om een abonnement te kiezen dat bij de wensen van de gebruiker past.
Zou dat niet ook een oplossing kunnen zijn voor bibliotheken? Gewoon de hele tarievenstructuur op de schop: niet langer een Reductie-Standaard-Top-model maar een gedifferentieerd aanbod: een prepaid abo, een e-book abo (evt. met keuze e-reader), een bezorgdienst abo, een vakantie abo etc. etc. Zou dat niet beter aansluiten bij de wensen van onze klanten?
